2. Międzynarodowy Konkurs Chopinowski na Instrumentach Historycznych. Warszawa, 5 – 15 października 2023
Organizator: Narodowy Instytut Fryderyka Chopina
I Nagroda i Nagroda za najlepsze wykonanie mazurków, ufundowana przez Polskie Radio – Eric Guo, Kanada
II Nagroda – Piotr Pawlak, Polska
III nagroda ex aequo – Angie Zhang, USA i Yonghuan Zhong, Chiny
Uczestnicy mogli wybierać spośród 21 instrumentów, w tym z 14 oryginałów z epoki Chopina. A były to oryginalne érardy i broadwoody, oryginalny teller, oryginały i kopie pleyelów, oryginał i kopia grafa, kopie boisselota i buchholza.
W pierwszym etapie regulamin nakładał obowiązek grania na co najmniej dwóch fortepianach. Znaleźli się uczestnicy, którzy program pierwszego etapu wykonywali na trzech instrumentach. Zarówno dla jurorów – tu trzeba podkreślić – wybitnych pianistów, koncertujących na instrumentach historycznych, jak i obserwatorów, była to przy okazji przyjemność porównywania brzmień i urozmaicenie przebiegu konkursu, bowiem utwory z puli wskazanej przez organizatora bardzo często się powtarzały.
Program pierwszego etapu obejmował utwory J.S. Bacha, W.A. Mozarta, F. Chopina i innego polskiego kompozytora. W drugim musiały znaleźć się Chopinowskie mazurki, walc i sonata. W trzecim finałowym uczestnicy musieli zagrać jeden z koncertów Chopina z orkiestrą.
Do konkursu jury eliminacji zakwalifikowało 35 pianistów z 14 krajów. Najliczniejszą grupą stanowili Japończycy (dziesięcioro). Polacy (sześcioro) byli drudzy pod względem liczebności ekipy. Wśród pozostałych uczestników znajdowali się reprezentanci Australii, Austrii, Chin, Francji, Kanady, Korei Południowej, Rosji, USA, Węgier i Włoch.
W finale wystąpiło sześcioro najwyżej ocenionych uczestników. Z towarzyszeniem {oh!} Orkiestry pod dyrekcją Václava Luksa, tak się złożyło, że wszyscy wykonywali Koncert e-moll op. 11. patrona konkursu.
Laureatów wyłoniło jury w składzie: Wojciech Świtała – przewodniczący, Paolo Giacometti, Yves Henry, Tobias Koch, Václav Luks, Janusz Olejniczak, Olga Pashchenko, Ewa Pobłocka, Andreas Staier.
Przebieg całego konkursu można było śledzić bezpośrednio na widowni sal Filharmonii Narodowej, bądź w transmisjach radiowej lub internetowej.